Tańce
Salpuri i geommu: taniec z szalem i taniec z mieczem wyjaśnione
Co Wikipedia odnotowuje na temat dwóch koreańskich tańców wymienionych na stronie koncertu – salpuri z długim szalem oraz tańca z mieczem geommu – i na co zwrócić uwagę w każdym z nich.
Zarezerwuj moje miejsce ↗Szybka odpowiedź
Salpuri to powolny taniec solowy oparty na długiej chuście, a geommu to zbiorowy taniec z mieczami, w którym rękawy i para replik mieczy niosą dramatyzm. Na stronie koncertu Onggi wśród utworów, które można zobaczyć w zależności od terminu, wymieniono taniec z chustą salpuri oraz dworski taniec z mieczami. Żaden z nich nie jest gwarantowany danego wieczoru, ale wiedza o tym, jak każdy z nich wygląda, zamienia przyjemny wieczór w wieczór ze świadomością tego, co się ogląda.
Jakie tańce wymienia strona
Jak wynika ze strony rezerwacyjnej, w zależności od terminu koncert oferuje albo występ folklorystyczny z solówką na bębnie janggu i tańcem z bębnem ręcznym, albo taniec tradycyjny: taniec z szarfą salpuri, dworski taniec z mieczami i taniec janggu. Nie wskazano, które terminy wiążą się z którym programem ani która wersja tańca z mieczami zostanie zaprezentowana, dlatego ten przewodnik opisuje tradycje tak, jak rejestruje je Wikipedia, a kolejność występów pozostawia kalendarzowi i organizatorowi.
Salpuri: szarfa kreśląca przestrzeń
Artykuł Wikipedii o koreańskiej muzyce tradycyjnej opisuje salpuri jako szamański taniec rytualny, odprawiany jako egzorcyzm złych duchów, którego styl jest prosty i pogodny. Jego znakiem rozpoznawczym jest długa szarfa. Artykuł podaje, że płynne linie szarfy przedłużają długie linie ramion i palców tancerza od jednego krańca przestrzeni po drugi, dzięki czemu tancerz wykorzystuje całą salę. W niewielkim salonie oznacza to, że szarfa przechodzi blisko publiczności, a cisza między ruchami znaczy tyle samo co same ruchy. Obserwujcie dłonie i układ tkaniny, i zwróćcie uwagę, jak tancerz pozwala pauzie dokończyć gest.
Geommu: taniec z mieczami i z legendą
Geommu, zapisywane także jako gummu lub kommu, to tradycyjny taniec z mieczami praktykowany w Korei — podaje Wikipedia. Słynie z wdzięku, z dodatkowym naciskiem na ruch kostiumu, zwłaszcza rękawów, w harmonii z ciałem tancerza. Miecze to repliki podwójnych krótkich ostrzy, nawiązujące do militarnych korzeni tańca, a między ostrzem a rękojeścią umieszczono trzy pierścienie, które wydają dźwięk, gdy tancerze się poruszają. Według legendy taniec powstał około 660 roku n.e. w okresie Trzech Królestw, a jego twórcą był młody chłopiec z Silli imieniem Hwangchang. Artykuł traktuje tę opowieść jako legendę, nie jako udokumentowane wydarzenie.
Od dworu po koncert
Przetrwawszy jako taniec ludowy, geommu znacznie się zmienił w okresie Joseon — podaje artykuł — gdy został na nowo opracowany przez dwór królewski i odtworzony przez kisaeng. Wersja dworska nosi nazwę Jinju geommu, a taniec pozostał przede wszystkim tańcem kobiecym. To taniec grupowy wykonywany przez sześć do ośmiu tancerek, z trzema typowymi układami: dwa rzędy zwrócone do siebie, klęcząca wersja tych samych rzędów oraz obracający się krąg. Artykuł dodaje, że geommu jest ceniony jako dwunaste ważne niematerialne dziedzictwo kulturowe Korei Południowej. Strona rezerwacyjna nie wskazuje, którą formę wykorzystuje koncert.
Kostium jako część tańca
Hanbok, tradycyjny koreański strój, stanowi podstawę kostiumu do geommu. Wikipedia opisuje hanbok jako zestaw złożony z kurtki, spodni, spódnicy i płaszcza, przy czym współczesne wersje zwykle wzorują się na strojach z okresu Joseon. Tancerze geommu noszą hanbok z płaszczem wierzchnim, pasem i czapką w wojskowym stylu, tworząc stylizowaną wersję munduru wojskowego z okresu Joseon, w kolorach tradycyjnie obejmujących błękit, czerwień, żółć, zieleń i czerń. Wersja z regionu Jinju ma niebieską spódnicę i szmaragdowozieloną kurtkę. Po koncercie można przymierzyć hanbok — jak podaje strona — co jest dobrą okazją, by zauważyć, jak poruszają się rękawy.
Jak oglądać
Potraktujcie te tańce jako zaproszenie do zwolnienia tempa. Salpuri nagradza cierpliwość, ponieważ jego dramat kryje się w tym, co tancerz powstrzymuje. Geommu nagradza obserwację grupy, bo układy rzędów i kręgów znaczą tyle samo co każda pojedyncza tancerka. Oba opierają się na rytmie, który na tym koncercie prawdopodobnie popłynie z bębnów granych kilka kroków dalej, bez nagłośnienia. Pytajcie organizatora o wszystko, co chcecie sobie wyjaśnić, i pamiętajcie, że strona obiecuje komentarz w języku angielskim oraz spotkanie z artystą — pytania są więc częścią wieczoru.
Najczęściej zadawane pytania
Czy na pewno zobaczę salpuri?
Nie. Programy zmieniają się w zależności od daty, a salpuri to tylko jeden z utworów wymienionych na stronie.
Jaka jest różnica między salpuri a geommu?
Salpuri koncentruje się na długiej chuście i pojedynczej tancerce w spokojnym stylu, natomiast geommu to taniec z mieczem, zazwyczaj wykonywany grupowo.
Czy taniec z mieczami to wersja dworska?
Strona wspomina o dworskim tańcu z mieczami, ale nie podaje jego wersji. Wikipedia nazywa dworską formę Jinju geommu.
Źródła